Μερικές ανθοδέσμες στη βάση του αγάλματος τεκμηριώνουν ότι κάποιοι θυμήθηκαν την ημέρα εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη. Αυτοί οι «κάποιοι» είναι οι λίγοι υπερήλικες Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες που έχουν απομείνει στο Βερολίνο.
Διαφορετικά ήταν τα πράγματα παλιά με αντιπροσωπείες από το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, τη νεολαία και το πανεπιστήμιο. Γιατί το άγαλμα του Νίκου Μπελογιάννη βρίσκεται στην αυλή του άλλοτε Οικονομικού Πανεπιστημίου της Σοσιαλιστικής Γερμανίας, όπου εκπαιδεύονταν τα ανώτερα οικονομικά στελέχη του καθεστώτος. Με τέσσερα μέτρα ύψος, όχι μόνον δεν περνά απαρατήρητο, αλλά εντυπωσιάζει. Όπως παραδέχεται και η Barbara Barsch, ιστορικός τέχνης στο μικρόφωνό μας: «Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για την εποχή. Για πρώτη φορά καλλιτέχνης της Ανατολικής Γερμανίας ασχολούνταν με ένα διεθνιστικό θέμα και κυρίως: έφτιαχνε άγαλμα για κάποιον που δεν ήταν Γερμανός.» Η Barbara Barsch έχει γράψει διατριβή για τον γλύπτη τον René Graetz, που φιλοτέχνησε το άγαλμα......
Deutsche Welle

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Θα προτιμούσα να μην αφήνετε σχόλια χωρίς όνομα, βάλτε ένα όνομα ψευδώνυμο αρκεί να μην εμφανίζεται η γελοία περίπτωση ο/η Ανώνυμος